santenkraam.punt.nl
magisch denken
Languit ligt ze op de vloer van de Hema. Nee, niet boos krijsend of wat peuters al niet schijnen te doen op winkelvloeren, maar ingespannen turend naar een roostertje.
'Wat is er Neeltje?' 
Ze blijft het roostertje in de gaten houden terwijl ze mijn vraag beantwoordt met een wedervraag: 'Kan ik jullie daarin kwijt raken?' 
'Nee, liefje, dat kan niet, daar passen wij niet in.' 
Met een zucht van verlichting staat ze op en houdt mijn hand vast. 
'Zo makkelijk raak je ons niet kwijt, hoor!', lach ik. 
 
Magisch denken, ze heeft er de leeftijd voor. Echt en onecht spelen door elkaar en zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden als je een peutertje bent. Zo'n roostertje in de grond is best spannend dan. Ze vindt meer dingen eng ineens. Een grote knuffelhond in de dierenwinkel: eng. Terwijl ze honden niet eng vindt. Een mevrouw in de Donald Duck (een hooghartige boze Duckstadse dame): eng.

Gisterochtend zat ze naast me in ons bed te spelen. Ze keek op naar de deuropening en verstijfde: 'Ik vind die eng.'
'Wie?' 
'Die jommen.'
Ze spreekt jongen uit als jommen en ik vind het te lief om te verbeteren. Maar eh? Die jommen? Welke jommen?
'Die daar staat.' Ze wees naar de overloop. Waar ik niemand zag staan. 
'Wat voor kleur haar heeft ie dan?' 
'Grijs.' 
Een jongen met grijs haar? Zou ze blond bedoelen?
'Net als Jip?'
'Ja, en net als pappa.' 
Hmm.
'Heeft ie ook een shirt aan?' 
'Ja, een oranje shirt. Ik vind hem eng.' 
Ik suste mijn bange dochter en keek Rinke ondertussen vragend aan. Die zag ook geen jongen met blond haar in een oranje shirt. En wist het verder ook niet.
'Is ie zo groot als Jip dan?' 
'Nee, zo groot als pappa.' 
 
Daar kwam Nisse zijn bed uit gerold. Al slaap uit zijn ogen wrijvend kwam hij naar onze kamer gelopen. 
'Is ie er nog?', vroeg ik Neeltje. 
Ademloos keek ze en fluisterde: 'Hij loopt nu naar Nisse.' 
 
En toen ineens sloeg haar bange stemming weer om, ging ze met Nisse vechten om het beste plekje in bed en hoorden we niets meer over de grote jongen in het oranje. Maar uit mijn hoofd gaat ie niet.

Reacties

eyeriz op 19-07-2011 21:46
He, brrr... Mocht je geïnteresseerd zijn, wij hebben ons huis 'gereinigd' en ingewijd toen we hierheen gingen verhuizen.
Fijn hoe jullie op haar reageren. Ben benieuwd of zoiets ons hier ook ooit te wachten staat.
Tijmen op 19-07-2011 21:47
Bijzonder, hè? Kindergedachtes zijn fascinerend.
Nicolet op 19-07-2011 21:56
ik kan me voor stellen dat dat niet uit je gedachten gaat.
op 19-07-2011 21:58
Er bestaan theorieën over geesten e.d. en kinderen die daar véél ontvankelijker voor zijn dan wij volwassenen... :-) Heb er wel eens boeken over gelezen. Best interessant, maar ik vind het ook maar eng :-).
Laten we het maar houden op fantasie? :-)
santenkraam op 19-07-2011 22:01
@eyeriz: er zit hier niets verkeerds, hoor. Anders had ik hier niet zo rustig kunnen leven (er is ook wel naar gekeken toen wij hier gingen wonen), maar ook iets dat niet verkeerd is en dat zij ziet en wij niet kan haar aan het schrikken maken (het is mij als kind ook wel eens overkomen).
 
@tijmen: ja, zeker.
santenkraam op 19-07-2011 22:04
@nicolet: nee, het was een aparte ervaring. 
 
@anomiempje: ik vind het niet eng, dat scheelt. En fantasie, nee, als je bang bent fantaseer je niet zo gedetailleerd lijkt me. 
 

Nienke Bee op 19-07-2011 22:08
Iehhh creepy... kan me voorstellen dat het maar niet uit je hoofd gaat. Er is in jullie huis niemand overleden voor jullie er kwamen wonen? ;)

Mijn neefje Tom (inmiddels alweer 11) heeft ook een fase gehad waarin hij dingen 'zag' die de rest niet zag. Ook voorspelde hij dingen die er gingen gebeuren. Mijn tante werkt in een winkel en moet op zaterdagen altijd werken. Toen mijn oom op zo'n zaterdagmiddag iets leuks met hem wilde gaan doen bleef hij maar volhouden dat ze niet weg konden gaan want 'mama komt zo thuis'. Mijn oom was nog bezig hem te overtuigen dat ze best even weg konden gaan, toen mijn tante ineens aan kwam fietsen. Had ze eerder vrij genomen. Ook waren ze een keer op de fiets weg naar opa en oma voor een verrassingsbezoekje en hij bleef maar volhouden dat ze niet thuis waren. Eenmaal aangekomen bleken ze inderdaad niet thuis. Kan natuurlijk toeval zijn, maar het gebeurde bij hem echt zo vaak. Hij was toen een jaar of 4/5, ik weet niet of het nog steeds zo is.
sanneke op 19-07-2011 22:14
@ nienkebee: ik herken het van mezelf. Dat een ander het niet ziet of weet, wil het niet zeggen dat het er niet is of dat het niet zo is.
eyeriz op 19-07-2011 22:22
Je kunt natuurlijk wel uitleggen dat (als jij zeker weet dat er geen kwaads is) het ok is (vooral het woordje 'niet'niet gebruiken). En mocht het een issue worden, kun je samen vragen of de jongen weg wil gaan.
 
Wat ik nog wilde zeggen: R zegt ook altijd jomme (een jaar geleden was het nog womme):-)
sanneke op 19-07-2011 22:40
@ eyeriz: dat heb ik inderdaad gedaan. Neeltje zegt regelmatig over zichzelf dat ze een grote jomme is. Prachtig. :)
Miek op 20-07-2011 09:28
Bijzonder hè. Ik heb ook regelmatig gehad bij Elske op de kamer; dan krijste ze 's avonds, werd zomaar weer wakker, en dan keek ze straal langs me heen als ik bij haar kwam.. dan vond ik wel wat eng, want wat zag zij, dat ik niet zag? Had het haar wakker gemaakt? Heb wel eens hardop gezegd; laat dit meisje eens lekker slapen. Laatste tijd niet meer zulke ervaringen gehad, gelukkig. Oh en met Bente was het erg prettig; mijn opa heeft zij niet gekend, hij overleed rond de tijd dat ik zwanger werd. Toch kende ze hem.
sanneke op 20-07-2011 10:32
@ miek: dat Elske er naar van wakker werd is niet fijn natuurlijk, maar dat Bente jouw opa toch kent wel! Neeltje heeft dat heel sterk met mijn moeder. Vroeg ze bijvoorbeeld ineens op onze verjaardag: 'Komt oma Nellie ook zo?' Die is haar zo vertrouwd, terwijl mijn moeder overleed toen Jip een half was. Jip had dat toen ie een jaar of 2,3 was ook sterk trouwens, dat ie vertelde dat hij 's avonds in bed met oma gepraat had.
Dionne op 20-07-2011 11:45
Bijzonder. Zo lang er verder niemand bang is, stilletjes van genieten.
anne op 20-07-2011 14:51
Dit had ik ook vroeger vertelde mijn moeder. Dan vertelde ik toen ik drie was over een ongeluk dat gebeurd was, maar dat gebeurde een week later. Of hoe ik mijn moeder vertelde hoe ik haar had uitgekozen als mama.
 
Spannend verhaal om te horen over Neeltje, maar niet eng denk ik. Meer speciaal!
 
Ik heb nog een leuk tipje voor Jommen/jongen gedoe. Het is juist heel goed om haar niet te 'corrigeren'. Ze doet namelijk niks fout, het is heeeel moeilijk om te leren praten! Stel je voor, het is tijd om hetwoord te kunnen articuleren en je hebt het gevoel dat ze een beetje in 'jommen' blijft hangen dan kan je bijvoorbeeld zoiets zeggen. Neeltje zegt:' Hee daar loopt een jommen' Dan kan jij zeggen:'He ja, daar loopt een jongen' of 'Die jongen heeft mooie schoenen aan'. Zonder nadruk op jongen. Kan je nu ook al meebeginnen, aangezien kinderen van Neeltjes leeftijdhet niet als corrigeren ervaren.
Vast en zeker weet je dat al maar het is een standaard situatie die logopedisten zien. Even oefenen alvast haha!
santenkraam op 20-07-2011 15:54
@ dionne: doe ik, ik weet wel wie net is namelijk..
 
@ anne: nah, da's leuk, tips van een oud-leerling! En dank je, je bevestigt me in wat ik al doe. Neeltje vindt sommige woorden als jommen lastig en de 'R' in een midden in een woord ook. Komt vanzelf wel.
santenkraam op 20-07-2011 15:56
nog een keer @ anne: dat lijkt me trouwens heel bijzonder, als moeder te horen hoe je uitgekozen bent. Ik weet nog wel hoe Nisse als 3 jarige sipte over dat ie zijn oma niet bij leven had gekend. 'Maar jij kende haar in de hemel!,' zei Jip. Mooi toch. 
nicolekebolleke op 20-07-2011 16:26
Goh. Kan me voorstellen dat t je bezig houdt. Maar inderdaad.. zolang ze niet bang is, is er denk ik vrij weinig aan de hand. 
Mimi op 24-07-2011 22:17
Ik had vroeger een terugkerende droom waarbij mijn moeder, jawel, door een putje met een klein roostertje verdween. En toen was ze weg en kon ik vervolgens mijn eigen huis niet meer vinden omdat de hele stad er ineens anders uit zag! Nachtmerrie van de bovenste plank en ik moest er onmiddellijk aan denken toen ik over Neeltje en het roostertje las.
olijfje op 24-07-2011 22:27
Goh, beetje creepy, maar ook heel fascinerend.
Inderdaad vaker gehoord ja, dat kinderen vaker dingen 'zien' omdat ze er ontvankelijker voor zijn. Eigenlijk jammer dat dat na een tijd weer verdwijnt.
Als ze die jomme eng blijft vinden, moet je toch maar even die Okkelvie gaan bellen...;)
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl